90920: Topprestatie EWW! op Dam tot Damloop

Alle medewerkers van AGV kregen in juli 2009 een uitnodiging om mee te doen aan de Dam tot Damloop.
Hans Bremer gaf zich als ongeoefend loper op voor de recreatieloop. Hij ging ervan uit dat het zou gaan om 4 Engelse mijl. Een week voor de Dam tot Damloop kreeg hij echter te horen dat de recreatie Businessloop ging over 10 Engelse mijl. Maar dat was nog niet alles. Er waren onvoldoende hardlopers bij AGV en daarom deed er maar 1 team mee.
Aangezien elke organisatie met een wedstrijdteam mee moest doen, was het enige team van AGV automatisch een wedstrijdteam.
Alle lopers van het team moesten de 16,2 km (10 Engelse mijl) afleggen binnen 2 uur.
Op de vraag van de webredactie hoe Hans zich heeft voorbereid is Hans duidelijk “eerst onderzoeken, dan denken en daarna doen”.
Hans: “Op grond van advies moest ik om de dag gaan trainen. Op de eerste dag bleek echter dat ik maar de helft van het rondje Amstel van 3 kilometer kon hardlopen. Verder hardlopen had daarna geen zin. Vervolgens heb ik onderzocht hoe snel ik kon wandelen. Ik heb gelukkig lange benen, maar kwam toch niet verder dan 6,6 km per uur met snel wandelen. De tweede trainingsdag heb ik het rondje van 3 km 2 keer gelopen door steeds net zo lang hard te lopen tot ik niet meer verder kon en daarna een stuk snel wandelen en vervolgens weer hardlopen tot ik moe was. De 6 km deed ik in ongeveer 50 minuten. Op de derde en laatste trainingsdag deed ik 46 minuten over de 6 km, maar toen kon ik ook echt niet meer verder. Ik wist na drie keer oefenen wel hoelang ik ongeveer kon hardlopen.
Op de grote dag moest ik echter bijna drie keer zoveel lopen en de maximale tijd stond vast: 2 uur. Op de grote dag viel ik direct door de mand, omdat ik de enige was op tennisschoenen. De eerste kilometer heb ik waarschijnlijk het snelst gelopen, omdat ik anders wel heel erg op zou vallen. Halverwege de IJ-tunnel maakte ik een misstap en kreeg ik een ontzettende kramp. Hardlopen werd heel pijnlijk, maar lopen ging nog net. Van de 500 hardlopers waarmee ik was gestart liepen er 499 voor mij toen ik uit de IJ-tunnel kwam. Toen het publiek begon te roepen “HUP AGV HUP AGV”, ging ik automatisch weer sneller lopen. Ik haalde een andere loper in en besloot om niet de bezemwagen te nemen, maar om door te gaan. Als laatste loper werd ik ontzettend aangemoedigd met “HUP AGV HUP AGV” en dat werkte. De eerste 4 km deed ik in ongeveer een half uur en hoewel mijn linker kuit toch wel zeer pijnlijk was ging ik verder. In Amsterdam Noord werd ik ingehaald door de lopers die 10 minuten later waren gestart. Iedere keer dat ik niet meer kon hardlopen, begon het publiek weer “HUP AGV HUP AGV”. Ik kon niet anders dan doorgaan. Op een gegeven moment haalde ik 2 dames in die gelijk met mij waren gestart. Twee minuten later kon ik niet meer en haalde zij mij weer in. Toen het publiek weer begon “HUP AGV HUP AGV” ging ik weer achter de dames aan tot ik er ruim voorbij was. Van Landsmeer tot Zaandam werd ik zo aangemoedigd, dat ik alleen maar kon doorgaan. 500m voor de finish werd ik voor de zesde keer ingehaald door de 2 dames. Ik heb het nog geprobeerd maar zij liepen toch eerder onder de finish door. We hadden het geflikt. Vet binnen de 2 uur: 1.58.56.  Daarna kon nog net strompelen naar de businesstent van AGV-waternet, waar de teamgenoten al aan de bitterballen zaten. Het hele team was binnen en we hadden topprestaties geleverd. ”
Wiljo van Bennekum (AB-lid voor de SwV) had een tijd gelopen (1.05.45) die sneller was dan de gemiddelde tijd van de internationale toplopers.
AGV eindigde als 129e van de 199 wedstrijdteams.
Voor de foto’s van de AB-leden:

Wiljo van Bennekum

Wiljo van Bennekum

Wiljo van Bennekum (1.05.45) Socialistische WaterschapsVereniging
Peter Korzelius

Peter Korzelius (1.35.42) Water Natuurlijk.
Hans Bremer EWW!

Hans Bremer (1.58.56) Eigen Woning en Water!

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , , , . Bookmark de permalink.